Główny Wielki Mur ma długość 2400 km, zaś z odgałęzieniami około 4. Stanowił fortyfikację obronną przed atakami koczowników z północy. Mur ciągnie się przez góry, pustynie i pola uprawne jak wielki wąż. Chińscy cesarze zatrudniali przy jego budowie około 1,8 mln przymusowych robotników, głównie więźniów i jeńców, ale również chłopów. Setki tysięcy nie przeżyło tej pracy.
Najłatwiej dostępny, aczkolwiek najbardziej skomercjalizowany odcinek muru, który można zwiedzić, będąc w Pekinie, to przełęcz Badalin, 76 km na północny zachód. Autobusy jeżdżą z dworca autobusowego Dongzhimen. Z Pekinu można pojechać także pociągiem lub udać się na wycieczkę helikopterem. Inny odcinek muru w Mutianju, położony na północny wschód i mniej zatłoczony, został odrestaurowany w latach osiemdziesiątych. Można tam dojechać autobusem z Pekinu.

 

Kraj
Chiny
Lata powstania
220 - 210 p.n.e.
Długość
6350 km
Wysokość
9 - 12 m

Informacje:

Wielki Mur Chiński jest jednym z najznakomitszych i najbardziej morderczych dokonań budowlanych wszechczasów. Jego budowa została rozpoczęta po roku 220 p.n.e. i trwała około 10 lat, jej pomysłodawcą zaś był pierwszy władca zjednoczonych Chin - okrutny despota, założyciel dynastii Cin, Szy-huang-ti (Czeng). Niektóre odcinki muru zostały zbudowane wcześniej przez mniejsze zwaśnione królestwa północnych Chin. Czeng powołał armię chłopów, żołnierzy, skazańców i więźniów politycznych, która przebudowała i połączyła odcinki w jednolity wał biegnący przez góry na północnej granicy. Mur chronił Chiny przed wojowniczymi koczownikami z równin mongolskich. Prawdopodobnie był również dowodem potęgi cesarza. Za realizację projektu Czeng uczynił odpowiedzialnym swojego najlepszego generała. Mur wił się, wznosząc i opadając, wśród gór, pustkowi i moczarów. Zbudowano go na kamiennych fundamentach, z ziemi pokrytej cegłą. Sygnały dymne, a w nocy ogniska pozwalały niespotykaną szybkością przesyłać informacje z wież strażniczych przez cały kraj. Szacuje się, że przy budowie Wielkiego Muru mozoliło się ok. 300 tysięcy ludzi. Już sama organizacja pracy i zaopatrzenie tego tłumu robotników były zdumiewającym osiągnięciem. Jak głosi legenda, pewien czarownik powiedział Czengowi, że mur nie będzie trwały, jeżeli nie zostanie w nim pogrzebany wan, czyli 10 tysięcy ludzi. Cesarz znalazł człowieka o imieniu Wan, rozkazał zabić go i pogrzebać w murze. Jest całkiem prawdopodobne, że tysiące ludzi zmarło podczas morderczej pracy przy murze, a ich ciała posłużyły jako spoiwo. Wielki Mur został nazwany najdłuższym cmentarzem świata i ścianą płaczu. Spełniał on swoje zadanie, kiedy był obsadzony wojskiem. Z biegiem czasu zaniedbywano go jednak, potem opuszczono całkowicie, a następnie przebudowano kilka razy. Dynastia Suej zaczęła odbudowywać mur w 607 roku n.e. Podobno zmuszono do pracy ponad milion robotników, a połowa z nich straciła tam życie. Mur przybrał ostateczny kształt za panowania dynastii Ming, po znacznej przebudowie w XV wieku. Niedawno niektóre odcinki muru zrekonstruowano dla turystów. Mur zaczyna się nad morzem Pohaj na północny wschód od Pekinu i przebywa Chiny północne aż do pustyni Gobi. Dane na temat jego długości różnią się o setki lub nawet tysiące kilometrów z powodu jego licznych przeróbek. Na całej długości wije się i zakręca, w niektórych miejscach istnieją równoległe mury oraz odgałęzienia, które można liczyć lub nie. Ostatnie oficjalne dane podaja 6350km, lecz podobno w 1990 roku pewien Chińczyk przemierzył cała długość muru, a jego pedometr wskazał 6700 km. Mur był zarówno wygodną drogą, jak i przeszkodą. Na górze miał 5,5 m szerokości - wystarczająco, aby mogła po nim maszerować piechota po 10 żołnierzy w szeregu albo kawaleria po 5 koni w szeregu. Nadal ma przeciętnie ok. 9 m wysokości, a wieże strażnicze wznoszą się na 12 m. W dalszym ciągu też wywiera ogromne wrażenie.

strona główna | nowe cuda | stare cuda | nominacje | autor