Informacje:

Bóg stworzył świat w ciągu 6 dni, Siódmy poświęcił na Rio de Janeiro. W taki sposób Brazylijczycy tłumaczą cudowne piękno otoczenia miasta, które do założenia w 1960 roku Brasilii było ich stolicą. Rio otaczają wzgórza, wyrastające z błękitu tropikalnego oceanu, i białe piaszczyste plaże z palmami na obrzeżu, jest więc obdarzone wszelkimi wyobrażalnymi cechami raju. Najbardziej jednak imponującą i charakterystyczną cechą tego miasta jest statua Chrystusa Zbawiciela (Cristo Redentor). Ma ona 30 m wysokości i stoi na 7-metrowym cokole, spoglądając na miasto ze szczytu 740-metrowej granitowej góry, zwanej Corcovado (Garbus) ze względu na swój kształt. Pomysł statuy pojawił się po raz pierwszy w roku 1921, kiedy Brazylia obchodziła setną rocznicę uzyskania niepodległości. Pewne bardzo popularne czasopismo zaproponowało wtedy konkurs na pomnik narodowy. Zwycięzcą został Hector da Silva Costa, który przedstawił projekt olbrzymiej statuy Chrystusa z otwartymi ramionami "gotowymi objąć miasto", w geście wyrażającym zarówno współczucie, jak i uczucie spełnienia. Projekt da Silvy spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem (w przeciwieństwie do wcześniejszego planu wzniesienia pomnika Kolumba na wzgórzu Głowa Cukru), a pieniądze na statuę zebrano w kościołach całej Brazylii. W ciągu 10 lat olbrzymia statua stanęła na swoim miejscu. Projektanci, inżynierowie i rzeźbiarz spotkali się po raz pierwszy w Paryżu, aby zastanowić się nad problemami, z jakimi wiązało się ustawienie statuy na wierzchołku granitowego szczytu wystawionego na działanie wszelkich czynników atmosferycznych, na wysokości ponad 730 m n.p.m. Francuski rzeźbiarz, Paul Landowski, zaczął modelować głowę i dłonie, natomiast wykonanie reszty ciała powierzono inżynierom i architektom. O rozmiarach przedsięwzięcia świadczą wymiary statuy: głowa waży ponad 35 ton i ma 3,5m wysokości, każda dłoń waży 9 ton, a odległość od końca palców jednej reki do końca drugiej wynosi 23 m. Statuę przywieziono z Paryża i przed wciągnięciem jej na szczyt Corcovado obłożono steatytem. Odsłonięcie pomnika odbyło się 12 października 1931 roku, a dokonał go Guglielmo Marconi, projektant oświetlenia. Włączono je z jachtu, który był przycumowany nie w porcie w Rio, ale w odległej o tysiące kilometrów Genui. Uroczystość te powtórzył papież Paweł VI, gdy zainstalowano nowe oświetlenie. Potem powtórzono ja po raz trzeci 12 października 1981 roku, kiedy Jan Paweł II uświetnił 50. rocznice czuwania statuy nad miastem. Czterdzieści metrów pod wzgórzem Corcovado zatrzymują się pociągi linii zbudowanej w 1885 r. przez Francisca Passona i Teixeire Soaresa. Z dworca do podstawy statuy i balkonu wychodzącego na miasto wiedzie 220 stopni. Widok stąd obejmuje plażę Copacabane i Ipaneme z prawej strony, stadion Maracana (największy na świecie) i międzynarodowe lotnisko z lewej oraz leżącą naprzeciw charakterystyczną sylwetkę wzgórza Głowa Cukru.