Informacje:

Czterysta pięćdziesiąt siedem metrów powyżej rzeki Urubamba w Andach Peruwiańskich, na przełęczy między dwoma szczytami tkwi dawno zapomniane miejsce kultu. Nazywa się ono Machu Picchu - "Stary Szczyt" - lecz nazwa ta została zapożyczona od pobliskiej góry i związana z tą szczególną osadą tylko dlatego, że jej prawdziwa nazwa nie jest znana. Kiedy Hiram Bingham, archeolog z Uniwersytetu w Yale odkrył w roku 1911 to dalekie 2-hektarowe miasto, sądził, że udało mu się odszukać Vilcabambe - głośnyostatni azyl Inków, gdzie przetrwali oni jeszcze 36 lat po wypędzeniu przez konkwistadorów inkaskiego cesarza z jego stolicy, Cuzco. Binghama zdumiało to, co ujrzał, a swoje wrażenia opisał w następujący sposób: "Zacząłem zdawać sobie sprawę z tego, że ten mur z przylegającą do niego półokrągłą świątynią ... były tak piękne, jak najpiękniejszy wytwór kamieniarski świata. Całkowicie zaparło mi dech w piersi". Nie ma wątpliwości, że miasto jest wspaniałe, ale utożsamianie go z Vilcabamba, jak obecnie wiemy, było błędem. Prawdziwa nazwa Machu Picchu i wiele innych spraw związanych z tym miejscem pozostaje w sferze domysłów. Machu Picchu według wszelkiego prawdopodobieństwa było raczej ważnym ośrodkiem religijnym niż miastem. Data jego powstania jest niepewna, ale wydaje się zbliżona do okresu zadziwiającej ekspansji imperium inkaskiego pod koniec XV wieku. Według jednej z ocen mogło tutaj żyć tylko 1500 ludzi. Odkryte w tym miejscu szkielety sugerują, że stosunek liczby kobiet do liczby mężczyzn wynosił tu 10:1, co przemawia na korzyść teorii, że Machu Picchu było miejscem kultu słońca i sanktuarium dla kobiet zwanych Dziewicami Słońca. Innych dowodów na znaczenie kultu słońca w Machu Picchu dostarcza Intihuatana (Słupek, do którego przywiązuje się słonce). Wydaje się, że ta dziwnie wymodelowana kamienna budowla była skomplikowanym przyrządem astronomicznym. Nic podobnego kształtem nie przetrwało do naszych czasów, można jednak sądzić, że służyło to do obliczania ważnych dat, na przykład zrównania dnia z nocą. Nazwa dotyczy prawdopodobnie uroczystości odbywanej podczas zimowego przesilenia. kiedy mówiono, że słońce przywiązywano do słupa. Obserwacje słońca prowadzono prawdopodobnie również z Wieży Słońca (budowli na planie podkowy, mającej specjalne okno ustawione tak, aby łapało promienie słońca podczas zimowego przesilenia) oraz w Świątyni Trzech Okien. Okna te bezspornie celowo były ułożone na jednej linii ze stojącym pionowo prostokątnym głazem w środku budynku. Inkaskie święto słońca, znane jako lnti Raymi, na pewno odbywało się podczas letniego i zimowego przesilenia. Machu Picchu było miejscem pełnym ogrodów i tarasów, wspaniałych budowli obrzędowych i pałaców. Stwierdzono, że były tu akwedukty, fontanny i łaźnie oraz że uprawiano tu kukurydzę, ziemniaki i inne warzywa. Różne poziomy i tarasowe ogrody łączyły ze sobą setki stopni. Miasto to nie było znane hiszpańskim konkwistadorom, ale porzucono je z niewiadomych powodów. Przyczyna mogła być wojna domowa miedzy Inkami lub zbezczeszczenie sanktuarium.