Informacje:

Akropol - "wyższe miasto" Aten, leży na wapiennym płaskowyżu na wysokości 156 metrów n.p.m. Była to naturalna forteca, w obrębie której znajdowały się źródła wody. Już w XIII wieku p.n.e. wzniósł w tym miejscu gród król mykeński. On również zbudował tu pierwszy pałac. Opiekunka tego miejsca stała się Atena, córka Zeusa. Król otoczył wzgórze wysokim murem. Gdy królestwo upadło, pałac zamieniono w świątynię. Stało się to w VII wieku p.n.e. Już w VI wieku p.n.e. rozpoczęto budowę pierwszej świątyni bogini Ateny, poprzedniczki Partenonu. Sto lat później Akropol wyglądał mniej więcej tak jak jego resztki, które znamy dziś. O miejsce to toczono boje w różnych okresach, za panowania różnych władców. W średniowieczu wzniesiono tu obronną twierdzę. Katalończycy, wodzowie Franków, regenci Florencji, Turcy - wszyscy kolejno byli panami rezydującymi na świętym wzgórzu Greków. Ostatni ruch należał do porucznika artylerii Księstwa Luneburskiego. W 1687 roku porucznik pozostawał w służbie doży weneckiego Morosini, który oblegał twierdzę, będącą w rekach Turków. Porucznik wystrzelił wprost w magazyn prochu na Partenonie. Od tego strzału rozpoczęła się prawdziwa wyprzedaż skarbów Akropolu. Największe interesy robił w latach 1801-03 brytyjski ambasador w Konstantynopolu lord Thomas Elgin. Ten szkocki arystokrata pod pozorem sporządzania gipsowych kopii z oryginalnych dzieł sztuki zgromadził cenną kolekcję greckich rzeźb. Do dziś nie wiadomo, jaka droga znaczna cześć przedmiotów znalazła się w 1809 roku w British Museum w Londynie. Aż do swej śmierci znana grecka aktorka i minister kultury Melina Mercouri czyniła intensywne starania o zwrot "marmurów Elgina".